خانواد ه به عنوان رکن اساسی تربیت، نقش بسیار مهمی د ر کمک به رشد و تربیت کود کان ایفا می کند، این امر به ویژه د ر نخستین سال های زند گی که تجربه های اولیه کود ک د ر حال شکل گیری است، از اهمیت شایان توجهی برخورد ار است

غالب رفتارهای انسان براساس یاد گیری است و نخستین و مهم ترین پایگاه یاد گیری، کانون خانواد ه است. بسیاری از مهارت ها د ر نخستین سال های زند گی فراگرفته می شوند. د ر اصل، خانه و خانواد ه پایه های اجتماعی شد ن و ساختار شخصیت کود ک را بنیان می گذارند. ایفای نقش پد ر و ماد ر به عنوان عامل پرورشی  درچهارچوب خانواده شرط استقرار شخصیت سالم کود ک خواهد بود

از خانه و خانواد ه است که می توان پیرامون محورِ روانی کود کان نخستین نصف النهارهای شخصیت را ترسیم کرد؛ زیرا شکل دهی و شکل گیری انسان د ر د وران کود کی بسیار آسان تر از زمان بزرگسالی است. طبع لطیف و زمینه مساعد ی که کود ک د ر محیط خانواد ه د ارد، بهترین شرایط است که می توان شایسته ترین بذرهای تربیتی را پرورش د اد. حضرت علی(ع) می فرماید: «صفحة د ل کود ک همچون زمین مستعد ی است که هیچ گیاهی د ر آن نرویید ه و آماد ه هر نوع بذرافشانی است